Spreadsheet-management
Voor managementhandboeken heb je al een flinke boekenkast nodig, het aantal methodes om organisaties te leiden, te hervormen en naar een hoger plan te leiden zijn legio. Gelukkig is de absolute waarheid over de juiste stijl van leiderschap nog niet ontdekt, hoewel heel wat goeroes daar hun brood mee verdienen. Dus er is ook nog de nodige speling voor badinerende en kritische versies over de hypes op dit gebied.
Een bekende ironische versie van managementstijl is ‘seagull management’, verwijzend naar het gedrag van zeemeeuwen. De (interim)manager in kwestie vliegt krijsend binnen, schijt alles onder en vliegt weer krijsend naar buiten. Verdere uitleg over de stijl van leidinggeven is overbodig. Ook puntige cartoons geven in één oogopslag weer hoe tegen vormen van – bijvoorbeeld – marketingmanagement moet worden aangekeken. Jaren geleden stond in een blad, dat ik uiteraard alleen voor de interviews las, een cartoon van de verdienstelijke Graham Wilson. Twee jongelui zitten aan tafel met de topmanager, die traditiegetrouw alleen met zijn initialen werd aangesproken. Het betrof de ontwikkeling van een nieuw zoutje voor de consument. “Hey S.T.” zegt één van de jongelui met een schalkse blik, “is het misschien een idee om dit spul een beetje verslavend te maken?” Dus innovatie in een apart jasje.
Er is nu een naam ontstaan voor een managementstijl, die geworteld is in schema’s, cijfers en modellen, spreadsheet management. Aan de hand van absolute waarheden, vaak gestold in een reeks powerpoint-presentaties, wordt zonder speling aangetoond dat schaalvergrotingen, samensmeltingen, outsourcing en krimpmodellen in korte tijd leiden tot grote winststijgingen. Het zal best, een methodische benadering als uitgangsbasis is onmisbaar. Maar is met een dergelijk pakket spreadsheets alles gezegd? Ze hebben vaak een gemeenschappelijke tekortkoming: de factor ‘mens’ is zelfs in de marge niet herkenbaar. Bij samensmeltingen wordt de klant geschoffeerd, bij inkrimping wordt veel seniordeskundigheid overboord gezet, verantwoordelijkheden kunnen niet meer gesteld worden omdat de operationele werkelijkheid veronachtzaamd wordt en alleen de van buiten aangetrokken bovenlaag telt. Op papier lijkt het te kloppen, de werkelijkheid gaat echter zijn eigen weg omdat aan de basis altijd mensen de dienst uitmaken. Als daar niet op ingespeeld wordt, is het spreadsheetmodel bloedeloos en in de praktijk veel te steriel. Dan gaat het in de uitwerking de mist in.
Gerrit Phaff.
Comments
Leave a Reply


